Ерте заманда бір шал мен кемпір өмір сүріпті. Бір күні шал кемпіріне қамбаның түбінде қалған ұнды жинап, бауырсақ пісіріп беруін сұрайды.
Кемпірі қамбаның түбін қағып, елеуішпен електен өткізіп, аз ғана ұн жинайды. Сол ұнды қаймаққа илеп, домалақтап, майға қуырып, бауырсақ пісіреді. Піскен бауырсақты суыту үшін терезе алдына қояды.
Бауырсақ суып жатып, өздігінен кетіп қалуды ойлайды. Сөйтіп, терезеден секіріп түсіп, аулаға шығып, жол бойымен домалап кетеді.
Жолда келе жатып, ол қоянға кездеседі. Қоян оны жегісі келеді. Бірақ бауырсақ ән айтып, өзін мақтап, шал мен кемпірден қашып шыққанын айтып, қояннан да оңай құтылатынын жеткізеді. Қоян аңырып қалып, бауырсақ одан қашып кетеді.
Одан әрі бауырсақ қасқырға жолығады. Қасқыр да оны жегісі келеді. Бірақ бауырсақ тағы да ән айтып, қояннан құтылғанын айтып, қасқырдан да қашып кетеді.
Кейін ол аюға кездеседі. Аю да бауырсақты жегісі келеді. Бірақ бауырсақ тағы да өзін мақтап, бәрінен құтылып жүргенін айтып, аюды да алдап кетеді.
Соңында бауырсақ түлкіге кездеседі. Түлкі айлакер болып келеді. Ол бауырсақтың әнін мақтап, жақсы естімейтінін айтып, оны өзіне жақынырақ келуге көндіреді. Алдымен тұмсығына шығарып ән айтқызады, кейін тіліне шығуын өтінеді.
Мақтауға мәз болған бауырсақ түлкінің сөзіне сеніп, оның тіліне секіреді. Сол сәтте түлкі оны жұтып қояды.
Осылайша, бауырсақтың мақтаншақтығы мен аңқаулығы оның түбіне жетеді.
📌 Ertenmedia-ның Telegram арнасына жазылыңыз: қысқа әрі нұсқа, ең өзекті ақпарат осында!
