Бір күні Алдар көсе өгіз айдап келе жатып, қой бағып жүрген бір Тазшаға жолығады. Екеуі амандасып, Алдар оның айранын ішіп, шөлін басады. Ішінен «осыны алдап, қойын алып кетсем» деп ойлайды.
Алдар Тазшаның басының таз екенін байқап, соны пайдаланып алдамақ болады. Ол қой бағудың қиындығын айтып отырып, «мен де бұрын таз едім, бірақ бір емшінің арқасында жазылып кеттім» дейді. Мұны естіген Тазша қатты қызығып, «мені де емдеп бер» деп жалынады.
Алдар оған «емдеу үшін семіз қой сойып, оның майын басыңа жағып, бір күн қозғалмай жату керек» дейді. Тазша сеніп, қойын сойып береді. Алдар етін жеп, майды Тазшаның басына жағып, оны апанға жатқызып кетеді де, барлық қойды айдап алып кетеді.
Осы уақытта Алдарды күтумен жүрген керуеншілер оның алдап кеткенін түсініп, іздеуге шығады. Жолда олар май жағып жатқан Тазшаға кездеседі. Сол кезде бәрі Алдардың тағы да алдап кеткенін түсінеді де, бірігіп оны іздейді.
Алдар мұны естіп, тағы бір айла ойлап табады. Ол елді жинап, «мен тәубеге келдім, енді өлетін шығармын» деп, өзіне тірідей мола салдырады. Келесі күні «өліп» қалады. Ауыл адамдары оны жерлеп қояды.
Керуеншілер келгенде, ауыл адамдары «Алдар кеше қайтыс болды» дейді. Олар ашуланып, моласына барады. Керуен басы ашуланып, моланың үстіне отырып, мазақ қылмақ болады.
Сол кезде моланың ішінде тығылып жатқан Алдар істік темірмен оны түртіп жібереді. Керуен басы атып тұрып, бәрі оны мазақ қылады.
Сөйтіп, Алдар тағы да айласын асырып, аман-есен құтылып кетеді. Бұл ертегі балаларға қулықтың да, сақтықтың да маңызын көрсетеді.
📌 Ertenmedia-ның Telegram арнасына жазылыңыз: қысқа әрі нұсқа, ең өзекті ақпарат осында!
